Wyobraź sobie, że wygrywasz milion złotych. Co robisz jako pierwsze? Żeby opowiedzieć o tym po angielsku, potrzebujesz konstrukcji, którą nazywamy second conditional, czyli drugiego trybu warunkowego.
To ta część gramatyki, dzięki której możesz w języku angielskim marzyć, snuć plany i dawać rady znajomym. Brzmi abstrakcyjnie? Za chwilę zobaczysz, że jest to jeden z najprostszych schematów do zapamiętania. I jeden z tych, które naprawdę przydają się w rozmowie.
Second conditional – co to jest i kiedy go używamy?
Second conditional używamy mówiąc o sytuacjach nierealnych albo mało prawdopodobnych. Takich które dotyczą teraźniejszości i przyszłości. Schemat jest stały: if plus czasownik w czasie Past Simple w jednej części, would plus bezokolicznik w drugiej. Zobacz!
If I had more time, I would take up Italian again. – Gdybym miał więcej czasu, wróciłbym do nauki włoskiego.
Nie masz tego czasu teraz, więc opisujesz wersję świata, która nie istnieje. Ale w sumie istnieć by mogła, gdybyś tylko miał czas…
W anglojęzycznych materiałach spotkasz też nazwę conditional type 2. To dokładnie ta sama konstrukcja co drugi okres warunkowy, czyli jeden z kilku trybów warunkowych w języku angielskim.
Zdania warunkowe różnią się między sobą właśnie tym, na ile jest prawdopodobne, że warunek się spełni.
Więcej o wszystkich trybach warunkowych – przeczytasz w artykule: Conditionals, czyli tryby warunkowe w języku angielskim >>>
Kiedy stosujemy drugi okres warunkowy?
Drugi okres warunkowy stosujemy wtedy, gdy warunek jest mało prawdopodobny, niemożliwy do spełnienia albo po prostu wymyślony. To gramatyka wyobraźni. Rozważasz alternatywną wersję rzeczywistości i mówisz, co by z niej wynikało.
#1 – Warunek prawie niemożliwy do spełnienia
Klasyczny przykład to loteria:
If I won the lottery, I would probably buy a small flat in Lisbon. – Gdybym wygrał w totka, pewnie kupiłbym małe mieszkanie w Lizbonie.
Twój kolega z pracy ma pewnie zupełnie inny pomysł:
If he won the lottery, he would travel the world. – Gdyby wygrał w totka, ruszyłby w podróż dookoła świata.
A ktoś trzeci wybierze a big house in New York City.
💡 Zwróć uwagę, że would travel the world opisuje skutek, który będzie miał miejsce jeśli warunek, jakimś cudem, zostanie zrealizowany. Możemy nazwać to wyrażeniem ograniczonego prawdopodobieństwa.
Najłatwiej zapamiętać to tak: część z would mówi, co by się stało, gdyby warunek jednak został spełniony.
#2 – Dawanie rad
Drugi okres warunkowy świetnie sprawdza się także przy dawaniu rad. Służy do tego zwrot If I were you…, czyli „Ja na Twoim miejscu…”.
If I were you, I would talk to your manager. – Na Twoim miejscu porozmawiałbym z szefem.
Brzmi to łagodniej niż you should talk to your manager, bo niczego nie nakazujesz, tylko proponujesz.
Angielski ma na to jeszcze jeden obrazowy zwrot: If I were in your shoes, dosłownie „gdybym był w Twoich butach”.
If I were in your shoes, I would help you with the report . – Na Twoim miejscu pomógłbym Ci z tym raportem.
💡 Spróbuj od razu ułożyć własne zdanie z If I were you. To najszybszy sposób, żeby ta konstrukcja weszła Ci w krew.
#3 – Rzeczy realne, ale nieosiągalne
Ta sama struktura opisuje rzeczy realne, ale w Twojej sytuacji nieosiągalne.
If I had more free time, I would go to the gym twice a week. – Gdybym miał więcej wolnego czasu, chodziłbym na siłownię dwa razy w tygodniu.
Albo prościej: If I worked fewer hours, I would have time for a course . – Gdybym pracował mniej, miałbym czas na kurs.
Zamiast would pojawiają się czasem could i might. Wskazują na możliwość lub niepewność, a nie na pewny skutek.
If we left now, we might still meet them at the station . – Gdybyśmy wyszli teraz, może jeszcze złapalibyśmy ich na dworcu.
If there were any chance of catching that train, I would run. – Gdyby była jakakolwiek szansa na złapanie tego pociągu, pobiegłbym.
Sam czasownik would pracuje w angielskim również poza trybem warunkowym. Obsługuje wyrażenia uprzejmej prośby, jak Would you close the window? – Czy mógłbyś zamknąć okno?, a could wyrażenia pozwolenia, jak Could I leave earlier? – Czy mógłbym wyjść wcześniej?.
Dlaczego w 2 conditionalu mówimy „If I were”, a nie „If I was”?
W drugim okresie warunkowym używamy were zamiast was dla wszystkich osób, również w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej. Stąd poprawne formy to If I were, If he were i If she were.
Odpowiada za to subjunctive mood, czyli tryb łączący. To pozostałość po dawnej formie czasownika, która w angielskim przetrwała głównie w zdaniach o sytuacjach nierzeczywistych. Nie musisz znać tej nazwy, ale warto wiedzieć, skąd bierze się ten wyjątek.
If I were rich, I would work less. – Gdybym był bogaty, pracowałbym mniej.
If I were taller, I would be a better volleyball player . – Gdybym był wyższy, byłbym lepszym siatkarzem.
Ta sama zasada działa w trzeciej osobie:
If he were here, he would explain everything in a minute . – Gdyby tu był, wyjaśniłby wszystko w minutę.
If she were in charge, things would be different. – Gdyby to ona rządziła, byłoby inaczej.
W mowie potocznej usłyszysz też If I was rich. Native speakerzy naprawdę tak mówią i nikt Cię za to nie poprawi przy piwie. Na egzaminie, w mailu do klienta i w każdej sytuacji formalnej bezpieczniejszy jest jednak were.
Jak zbudować zdanie w drugim trybie warunkowym?
Drugi tryb warunkowy tworzymy według jednego schematu.
Zdanie warunku: If + czasownik w czasie Past Simple
Zdanie rezultatu: would + bezokolicznik
Nic poza tym nie musisz zapamiętywać. Zdanie podrzędne, czyli sam warunek, w angielskiej terminologii nazywa się if clause. Zdanie nadrzędne, opisującego skutki spełnienia warunku, to main clause. Kolejność w tym schemacie wygląda więc tak: if clause + main clause.
W zdaniu podrzędnym stawiamy czasownik w Past Simple. W zdaniu nadrzędnym używamy would i bezokolicznika, czyli podstawowej formy czasownika.
If I had time, I would go swimming every morning. – Gdybym miał czas, pływałbym codziennie rano.
💡 Past Simple nie oznacza tutaj przeszłości. To tylko sygnał, że mówisz o czymś nierzeczywistym. Sama sytuacja dotyczy teraźniejszości albo przyszłości.
Kolejność obu części możesz odwrócić. Wtedy zdanie zaczyna się od skutku, a przecinek znika:
I would go for a walk if I had time. – Poszedłbym na spacer, gdybym miał czas.
Przykłady zdań w 2nd conditional:
If they had a bigger flat, they would get a dog. – Gdyby mieli większe mieszkanie, wzięliby psa.
If she lived closer, she would have breakfast with us on Sundays. – Gdyby mieszkała bliżej, jadałaby z nami niedzielne śniadania.
W zdaniu nadrzędnym nie zawsze używamy would. Możesz sięgnąć po inne czasowniki modalne, a każdy z nich zmienia wydźwięk zdania.
| Czasownik | Co wnosi do zdania | Przykład |
|---|---|---|
| would | pewny skutek warunku | If I had a car, I would drive to work. |
| could | możliwość, umiejętność | If I had a car, I could drive to work. |
| might | niepewność, „może” | If I had a car, I might drive to work. |
| should | sugestia, delikatna rada | If you had a car, you should drive to work. |
Różnica jest subtelna, ale słyszalna na wyższych poziomach biegłości.
- Could mówi nam „to byłoby możliwe”,
- might dodaje wahanie,
- should przesuwa zdanie w stronę rady.
Pytania w drugim trybie warunkowym
Pytania w drugim trybie warunkowym tworzymy przez inwersję. Would stawiamy przed podmiotem, a część z if zostaje bez zmian. Reszta zdania wygląda dokładnie tak samo jak w zdaniu twierdzącym.
Would you move abroad if you got a better job? – Przeprowadziłbyś się za granicę, gdybyś dostał lepszą pracę?
Możesz też zacząć od części warunkowej. Sens zdania się nie zmienia, zmienia się tylko to, co słyszy rozmówca na początku:
If she had more money, would she buy a bigger flat? – Gdyby miała więcej pieniędzy, kupiłaby większe mieszkanie?
Pytania otwarte zaczynamy od słówka pytającego: what, where, who albo how. Dalej wszystko działa tak samo.
What would you do if you won the lottery? – Co byś zrobił, gdybyś wygrał na loterii?
To chyba jedno z częściej zadawanych pytań na lekcjach angielskiego na całym świecie w trakcie omawiania drugiego okresu warunkowego 😅
If I won the lottery, I would buy my parents a flat first. – Gdybym wygrał w totka, najpierw kupiłbym rodzicom mieszkanie.
Where would you live if you could choose any city? – Gdzie byś mieszkał, gdybyś mógł wybrać dowolne miasto?
💡 What would you do if…? to gotowe rozpoczęcie rozmowy. Zadaj to pytanie lektorowi albo koledze z pracy i masz dziesięć minut konwersacji z głowy. Tak działa angielski small talk.
Przeczytaj również: Small talk – co to znaczy? Najlepsze tematy, aby zacząć rozmowę po angielsku >>>
[BEZPŁATNY E-BOOK]
SZYBKA RANDKA Z ANGIELSKIM
10 praktycznych rzeczy, które powiedziałby Ci na pierwszej randce j. angielski… gdyby mógł mówić.
Wypełnij formularz, a podarujemy Ci ebooka z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi nauki angielskiego.
Dodatkowo w kolejnych mailach przekażemy Ci mnóstwo wartościowej wiedzy, narzędzi oraz innych przydatnych materiałów, które możesz wykorzystać samodzielnie.
Najczęstsze błędy w second conditional
Najczęstszy błąd w second conditional to wstawienie would do części z if. Would należy wyłącznie do zdania rezultatu.
❌ If I would have more time, I would learn Spanish.
✅ If I had more time, I would learn Spanish.
Drugi klasyk to will zamiast would. Tak wygląda pierwszy tryb warunkowy, czyli first conditional, a nie drugi:
❌ If I had a car, I will drive to work.
✅ If I had a car, I would drive to work.
💡 Różnica jest prosta: if it rains tomorrow, I’ll stay home to realna prognoza na jutro (first conditional).
If I lived in Spain, I would swim every day to wersja świata, która nie istnieje i są nikłe szanse, aby zaistniał (second conditional).
Trzeci błąd dotyczy trzeciej osoby liczby pojedynczej. Po would czasownik zostaje w bezokoliczniku i nie dostaje końcówki -s:
❌ If she got that promotion, she would buys a car.
✅ If she got that promotion, she would buy a car.
Ta reguła działa identycznie w pytaniach: If he spoke better English, would he apply for that position? – Gdyby lepiej mówił po angielsku, aplikowałby na to stanowisko?
Czwarty błąd to przeczenie w złym czasie. W części z if potrzebujesz didn’t have, nie don’t have:
❌ If I don’t have so much work, I would travel more.
✅ If I didn’t have so much work, I would travel more.
💡 Najszybciej utrwalisz drugi tryb warunkowy nie przez regułki, tylko przez samodzielnie układane i wypowiadane zdania. Do dzieła: ułóż pięć zdań o swoim życiu. Co byś zmienił, gdybyś miał więcej czasu, pieniędzy albo odwagi? Potem powiedz je na głos. Gramatyka zapamiętana w kontekście własnej historii zostaje w głowie dużo dłużej niż tabelka.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jak się robi 2 tryb warunkowy?
Drugi tryb warunkowy tworzymy w dwóch krokach. W części z if stawiasz czasownik w Past Simple, a w części rezultatu would i bezokolicznik:
If I had a dog, I would walk every morning..
Kolejność obu części możesz odwrócić i wtedy przecinek znika.
Jak odróżnić 2 i 3 okres warunkowy?
Drugi okres warunkowy dotyczy teraźniejszości i przyszłości, a trzeci wyłącznie przeszłości, której nie da się już zmienić.
W drugim mówisz If I had money, I would buy it, w trzecim If I had had money, I would have bought it. Sygnałem trzeciego jest would have plus trzecia forma czasownika.
Jak odróżnić 1 i 2 okres warunkowy?
Pierwszy okres warunkowy opisuje sytuacje realne i prawdopodobne, drugi te mało prawdopodobne lub wymyślone.
Porównaj: If it rains tomorrow, I’ll stay home (realna prognoza) i If I lived by the sea, I would swim every day (wersja świata, która nie istnieje). Różni je czas w części warunkowej i wybór między will a would.
Jak tworzymy tryb warunkowy w języku angielskim?
Każde zdanie warunkowe składa się z części z if oraz części opisującej skutek, a konkretna forma czasowników zależy od typu trybu.
W angielskim wyróżniamy zero, first, second i third conditional oraz tryby mieszane (mixed conditionals). Wszystkie omawiamy w osobnym artykule o trybach warunkowych.
Zobacz: Conditionals, czyli tryby warunkowe w języku angielskim >>>
Potrzebujesz wsparcia z angielskim?
Możemy pomóc! Indywidualne lekcje z naszymi doświadczonymi Lektorkami i Lektorami to gwarancja szybkich efektów. Od pierwszej minuty mówisz po angielsku, a to jedyny sposób, aby przełamać barierę mówienia.
Odbierz bezpłatną lekcję próbną, podczas której na własnej skórze przekonasz się o tym jak wyglądają lekcje u Talkersów.
